Vişne Kokulu Topraklar — Ebru Aykan

Önceleri hissettirmeden, özenle işlenmiş danteller gibi süslemişti üstlerini kar. Derken, ruhunun dengi soğuğa bir el etmiş, çağırmıştı yanı başına, üfür üfür essin, hükümranlığını dağa, bayıra ilan etsin diye. Soğuk da nazlanmadan bitivermişti ayağının dibinde. Önce usul usul dondurmuştu ama sonra durmamış, pişkin bir tebessümle tufan olmuş, fırtına olmuş, Allah’ın gazabını üstlerine yağdırarak esip kavurmuştu ortalığı.